Goedendag beste donateurs van het Instituut.

Laat mij u verhalen over een bijzonder mens en een graag geziene gast bij de plaatselijke middenstand...

Het was druk bij de visboer. 'Wie is er aan de beurt?' 'JA IK! TWEE VIS GRAAG!' schreeuwde een stem helemaal achterin bij de ingang. 'Het lijkt mij dat deze mevrouw hier aan de toonbank eerder binnen was dan u meneer', sprak de visboer koel en beleefd. 'STEL DAN NIET VAN DE STOMME VRAGEN MAN, IK WIL TWEE VIS EN WEL NU ANDERS WORD IK HEEL AGRESSIEF!!'
Langzaam liepen de mensen weg uit de winkel, benauwd van wat er misschien ging gebeuren.

De man in kwestie was niemand minder dan Dirkjan Damphak. Mijnheer Damphak was een rare man op leeftijd. Hij zag er altijd keurig gekleed uit, colbert en stropdas en was ooit een zeer succesvol zakenman die in een klap multi-miljoenair was.
Mijheer Damphak was namelijk de uitvinder van de volledig programeerbare electrische vensterbank. Tot op heden is het nut van een electrische vensterbank nog altijd een beetje onduidelijk. Je kon het kopen bij de Hema en bestond uit een houten plank waar een snoer uitkwam wat je in het stopkontakt moest steken. Wat dan gebeurde was opmerkelijk te noemen. Onder aan de plank zat een tijd-interval schakelaar die ervoor zorgde dat de vensterbank in no-time was opgewarmd tot 35 graden Celsius. Door de opstijgende warmte moest het probleem van een beslagen vensterruit verholpen worden. Je kon het ook als een warmhouder gebruiken voor het eten. Er was tevens een luxe uitvoering met een automatische begonia. De begonia draaide langzaam rondjes om zijn eigen as en in de plastic bloempot zat een speeldoosje wat 'Tulpen uit Amsterdam' speelde.

Door een administratieve fout van de computer viel op een dag bij mijnheer Damphak een order binnen van maar liefst een miljoen electrische vensterbanken, getekend en al door het hoofd inkoop van het centraal magazijn. Het werdt een rechtszaak waarin mijheer Damphak in het gelijk werd gesteld en het hoofd inkoop ontslagen. Bij het vervaardigingsproces van de vensterbank gebruikte Dirkjan lijm van het merk Bisonkit hetgeen hem, door de lijmdampen, een flinke hersenbeschadiging opleverde in de vorm van oncontroleerbare woede-aanvallen.

Mijheer Damphak woont in een riante villa in het Hijgbos nabij Wolderzuig maar af en toe gaat hij per taxi naar de visboer in Warmerzand en bestelt daar op zijn manier 'twee vis'. Meestal betaalt hij met duizend gulden en bij gebrek aan wisselgeld mag de visboer de rest houden. Soms belt hij bij iemand aan een vraagt om een vuilniszak. Even later in de taxi pakt hij de vissen uit, stopt ze in de vuiniszak en zet de vuilniszak op zijn hoofd om de lucht op te snuiven.

Laatst belde hij bij het Instituut aan en bestelde met opgezwollen aderen in zijn nek en een haringstaart uit zijn neus bij de receptioniste 'TWEE PEEN, DRIE ONDERBROEK, TWEE UI, VIER KROP SLA, EEN CAPUCHINO, EEN BLAATFLAP EN EEN BEETJE SNEL WANT IK HEB HAAST!' Stomtoevallig liep ik langs met een spuitbus toiletverfrisser in mijn hand welke we momenteel hier uittesten met een zeevruchten lucht. Ik spoot wat in zijn richting waarna hij volledig tot rust kwam en stond hem te woord. 'Wilt u het gelijk hier opeten of neemt u het mee?' 'Ach, het is een kado voor de tuinman, wilt u het feestelijk inpakken?'

---------
Advertentie:

Een nieuwe vinding uit het Instituut! Toiletverfrisser met zeevruchten lucht. U wordt er rustig van.